CoolBlog CoolwAr

ก่อนสอบ 1 อาทิตย์ ...เฉยชาทำตัวราวกับ ก๊าซเฉื่อย...เกิดปฏิกิริยากัยตัวหนังสือได้ช้ามากมาย...ผิดไงก็Kuไม่รีบอ่ะ

 

ก่อนสอบ 5 วัน ...จะรีบไปไหน ใกล้ๆค่อยอ่าน อ่านไปเด่วลืมนะ!!

 

ก่อนสอบ 3 วัน สอบตั้งมะรืน...เรื่อยๆเพื่อนเรื่อยๆ

 

ก่อนสอบ 1 วัน เอาว่ะ!!มันคงได้เวลาแล้วล่ะ   คืนนี้โต้รุ่ง....(อัดกาแฟ เซเว่นเข้าไป แก้วเล็กก็พอ...เด่วตายซะก่อน)

 

คืนก่อนสอบ...ตีสี่ยังนอนไม่หลับ สงสัยกาแฟแม่งดีดว่ะ....(กาแฟแม่งต้องผสม...แน่ๆๆ)

 

9.30 น...ณ หน้าห้องสอบ...Kuสอบห้องไหนว่ะเนี้ย....อ่ะ ไอ้นั่นมันรหัสก่อนเรานี้หว่า  อย่างนี้ต้องตาม...

 

 

9.50 น. โจทย์ก็อ่านไม่รู้เรื่อง  จารย์ถามไรเนี้ย...โห...Ku เคยเรียนอย่างนี้จิงอ่ะ...ให้ตายซาร่า

 

 

9.55  เวลาเซ็นชื่อ    ....อ้าวไม่มีชือเรานี้หว่า....ชื่อ Kuหายไปไหนเนี้ย....ฉิบแม่งตัดที่ KU อีก...กำ...

 

 จำแม่งไม่ได้สักข้อ รู้งี้อ่านแม่งตั้งแต่ อาทิตย์แรกแล้ว...(พึ่งคิดได้)

11.30 หมดเวลาสอบ.... ดับอนาถ นักศึกษาปีสาม....จบกัน...

 

 

กรูต้องได้กินปลาเป็นแน่แท้.....(กลัวก้างติดคอจัง)

 

 

 

edit @ 22 Sep 2008 14:35:43 by CoolwAr

แสงแดดยามเช้าที่แสนภักดี พากันทอดตัวผ่านม่านสีส้มอ่อนเข้ามาจนได้...เช้าแล้วหรือนี้...ไม่อยากตื่นเลยจริงๆ

ร่างที่แสนเกียจคร้านยังคงซุกตัวในผ้าห่มผืนหนาอยู่อย่างนั้น....

เสียงนาฬิกาปลุกดังเตือนเป็นครั้งที่ สองที่เวลา แปดนาฬิกายี่สิบนาที ก่อนจะหยุดลง....ท่ามกลางความเงียบและอากาศที่เย็นสบายที่ผ่านไปแต่ละนาที...ยังไม่มีทีท่าขยับกายจากร่างบนเตียงนุ่ม....

 

10 นาทีผ่านไป.........

20 นาทีผ่านไป.............

30 นาทีผ่านไป.....................

 

10 โมง สิบห้า

.....ร่างอุ่นสะดุ้งตื่นก่อนรีบจัดแจงกับตัวเองภายในเวลาที่แสนรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ.....

 

รองเท้าผ้าใบคู่กายพาเจ้าของมายัง...ร้านกาแฟเล็กๆในศูนย์การค้ากลางเมือง....

 

สายตาแสดงความไม่พอใจ จากคนที่นั่งรอกว่าสองชั่วโมงปรากฎชัด....

 

เหตุผลแก้ตัวร้อยแปดถูกหยิบยกขึ้นมา....

 

แทนที่วันนี้เราจะได้คุยกันดีๆ

แทนที่เราจะได้หัวเราะด้วยกัน

เพราะการตื่นสายของฉันทำให้มันแสนจะเลวร้าย...

 คำพูดที่เหน็บแนมมากมาย ยังไม่เท่าคำคำนี้...

"เวลาที่จะดูแลจัดการเรื่องของตัวเองยังไม่มี...จะไปดูแลใครได้"

ประโยคที่แสนจะหนักอึ้งลอยผ่านลมเบาๆลงสู่กลางใจ....

 

ขอโทษที่มาสาย...ขอโทษที่ดูแลไม่ได้....

 

 

 

..........แต่ขอพูดเพียงคำเดียวแล้วจะจากไป.........

 

"สุขสันต์วันเกิด"

 

ภาพวาดสีน้ำมันถูกวางลงบนโต๊ะกาแฟเล็กๆ กลิ่นสีที่ยังแห้งไม่สนิทลอยแตะจมูก...

 

มือที่เปื้อนสีบัดนี้ถูกยกขึ้นมาเพื่อป้ายหยดน้ำตา.....

 

ขอโทดถ้าสิ่งที่ทำมามันไม่มีค่า "เวลาที่ให้ไปคงไม่เพียงพอ"

 

..................................................................................................

 

 

edit @ 17 Sep 2008 02:55:14 by CoolwAr

edit @ 17 Sep 2008 03:00:02 by CoolwAr

edit @ 22 Sep 2008 14:40:48 by CoolwAr

...รัก...ยิ้มไปกับเค้าเมื่อเค้ามีความสุข

...รัก...ทุกข์ไปกับเค้าเมื่อเค้าต้องเจ็บปวด

...รัก...คอยดูแลอยู่ใกล้ๆเสมอ

...รัก...คอยพูดคุยปลอบใจอยู่ไม่ห่าง

...รัก...ระยะที่ห่างกันแค่เพียงสายตา

...รัก...หวังให้ได้รักนั้นตอบแทน

 

...คลั่ง...ยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อเค้ายิ้ม

...คลั่ง...ต้องเสียน้ำตาทุกครั้งที่เห็นเค้าต้องเจ็บปวด

...คลั่ง...คอยดูอยู่ห่างๆอย่างไม่มีวันได้อยู่ใกล้

...คลั่ง...พูดคุบกับรูปถ่ายหรือตัวเอง

...คลั่ง...ระยะที่ไกลห่างมากมายเหลือเกิน

...คลั่ง...หวังจะได้รักตอบแทนแม้มันจะเลือนลาง

 

 

....รัก...คลั่ง...ความรู้สึกดีๆที่มีให้คนคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจ...แล้วมันจะต่างกันตรงไหนตราบใดที่ยังรู้สึกดี...

 

 

แม้ใครจะหาว่าพร่ำเพ้อหรือฝันไป...

 

แต่หากอยู่ในโลกแห่งความฝันแล้วมันสุขใจ จะออกไปเผชิญความจริงที่โหดร้ายทำไมกัน???